Prawda, która wyzwala Dekalog jako lekarstwo na nasze czasy

Opis

To nie książka o zakazach. To świadectwo człowieka, który z dna bólu wrócił do życia. Autor stolarz z zawodu, saper z ducha odkrył, że Bóg nie zabiera, lecz ratuje. Że Dekalog nie zniewala, ale chroni przed samym sobą, przed pustką, przed utratą sensu. W świecie, który rozmywa granice dobra i zła, te słowa brzmią jak wołanie o powrót do źródła. Każde przykazanie to nie nakaz, lecz znak miłości Bożej troski o człowieka. Ta broszura to mapa dla zagubionych, dla tych, którzy wciąż pragną prawdy. Nie znajdziesz tu teologii znajdziesz drogę, po której przeszedł człowiek ocalony. Prawda nie zniewala. Prawda wyzwala.

Nazywam się Krzysztof Jerzy Kordzikowski. Nie jestem celebrytą, psychologiem ani człowiekiem od motywacyjnych sloganów. Jestem zwykłym facetem po przejściach. Stolarzem. Ojcem. Dziadkiem. Człowiekiem, którego życie kilka razy mocno przeczołgało. Wychowywałem się bez ojca, swoje dostałem też w wojsku jako saper przy niewybuchach, później ciężka praca, własna firma, emigracja, rozpad małżeństwa i w końcu rak jelita grubego. I właśnie wtedy człowiek zaczyna rozumieć, co jest naprawdę ważne. Kiedy siedzisz sam po badaniach i słyszysz diagnozę, nagle kończą się wszystkie głupoty. Zostaje prawda o tobie.

Kilka lat wcześniej nawróciłem się w Medjugorje. Wtedy pierwszy raz naprawdę spotkałem Boga, a nie tylko religię. Choroba tylko dobiła pieczęć na tym, że człowiek bez sensu, wartości i wiary bardzo łatwo się rozsypuje. Dziś piszę, bo widzę jak bardzo ludzie są pogubieni. Mamy wszystko, a coraz więcej pustki w środku. Angażuję się w mediach społecznościowych i prowadzę stronę „Dobre słowo”, gdzie próbuję mówić normalnie, po ludzku, o życiu, wierze, relacjach, odpowiedzialności i tym, co dziś świat próbuje wyśmiać albo zniszczyć.

Tworzę też projekt „Uratowany przez Raka”. Na razie bardziej w sercu i w powijakach niż na wielką skalę, bo zdrowie i życie nie zawsze pozwalają robić wszystko tak, jak człowiek by chciał. Ale wierzę, że jeszcze przyjdzie na to czas. Piszę książki, bo chcę zostawić po sobie coś prawdziwego. Nie kolejne cukrowane cytaty do internetu, tylko słowa, które może komuś pomogą wstać, kiedy życie go przygniecie do ziemi. Bo wiem jedno — człowiek może przegrać pieniądze, zdrowie, relacje… ale dopóki nie straci sumienia i Boga, jeszcze nie jest przegrany.