Polska wobec zachodnioeuropejskich procesów integracyjnych po II wojnie światowej (do 1989 r.)

Opis

W wyniku II wojny światowej, w 1945 roku świat został podzielony na dwie
strefy wpływów, gdzie hegemonami stały się najsilniejsze militarnie w tym czasie
państwa – Stany Zjednoczone i Związek Radziecki. Różniły się one między sobą
zasadniczo. USA były ostoją demokracji, kapitalizmu i wolnego rynku. ZSRR promował lub narzucał siłą internacjonalizm, gospodarkę centralnie planowaną oraz
likwidację własności prywatnej. W wyniku postanowień konferencji jałtańskiej
(luty 1945), a następnie poczdamskiej (lipiec–sierpień 1945), w orbicie wpływów
obu mocarstw znalazły się państwa europejskie. Pojałtański porządek świata, jego
wyraźny podział najwymowniej określił Winston Churchill w 1946 roku podczas
słynnego przemówienia w Fulton w stanie Missouri w USA. Wobec nowego układu
sił w stosunkach międzynarodowych były premier Wielkiej Brytanii użył sformułowania „żelazna kurtyna”, które od tej pory miało symbolizować podział świata na
Europę Zachodnią i Europę Wschodnią