Regulacyjny wymiar liberalizacji. Wnioski dla sektora ciepłownictwa systemowego

Opis

Problematyka regulacji sektorów sieciowych stanowi już od lat przedmiot bardzo szeroko zakrojonych badań teoretycznych oraz empirycznych, czego wyrazem jest już ogromny dorobek w zachodniej literaturze ekonomicznej. Odczuwa się brak szerszego spojrzenia na proces ewolucji myśli ekonomicznej i praktyki regulacyjnej, jeśli chodzi o podejście do zakresu i form (mechanizmów) nadzoru regulacyjnego, w tym także instytucjonalnego wymiaru regulacji.
Punktem wyjścia Autora jest teza, że teoria i praktyka regulacji znajduje się w kolejnym punkcie zwrotnym. Pierwszą cezurę w ich rozwoju wyznacza odchodzenie od tradycyjnego, nierynkowego modelu funkcjonowania sektorów sieciowych i wejście w fazę ich liberalizacji. W ramach realizowanych w związku z tym reform, kluczowe znaczenia miała reforma regulacji.
Autor analizuje przesłanki i kierunki ewolucji brytyjskiego modelu regulacji RPI-X, uwieńczonej wprowadzaniem w 2010 roku nowego modelu regulacji sektora energetycznego (RIIO), a potem amerykańskiej i kanadyjskiej praktyki regulacyjnej, której doświadczenia jeszcze do niedawna była prawie zupełnie pomijane w głównym nurcie także i amerykańskiej literatury regulacyjnej oraz formułuje na tej podstawie kierunkowe propozycje w zakresie sposobu reformowania regulacji krajowego sektora ciepłownictwa systemowego.