Polska-Rosja czy czeka nas czwarta zdrada Zachodu

Opis

Tytuł niniejszej książki pośrednio nawiązuje do
znakomitego dzieła profesora Andrzeja Nowaka o
„pierwszej zdradzie Zachodu” sprzed ponad stu laty,
bezpośrednio po zakończeniu I wojny światowej. W
naszym języku politycznym często nazywamy zdradą
działania kilku państw, zaliczanych przez nas do
„Zachodu”, które w sporze polsko-rosyjskim nie
wspierają nas lub wprost opowiadają się za przeciwną
stroną. Pielęgnujemy od dawna przekonanie, że
tych kilka państw jest zobowiązanych do bezwarunkowego
wspierania nas wtedy, gdy zawita do nas
zagrożenie ze Wschodu. My jakoby jesteśmy tu zobowiązani
do bezkompromisowej wrogości w stosunku
do Rosji. Każde, najmniejsze nawet odstępstwo jest
również zdradą, tym razem „domową”, której nie
można tolerować ani wybaczyć – non possumus.
Zachód oczywiście może nas zdradzić. To zależy
od jego prerogatyw. Te zdrady jesteśmy obowiązani
wybaczyć i pozostaniemy mu wierni. Semper fidelis.
Dlaczego jednak tych kilka państw powinno
działać na swoją szkodę, wspierając nas w naszych
sporach, a nawet wojnach z Rosją? Tego nie wiem, a
deponenci tej doktryny chyba nigdy nie wyjawili nam
tej tajemnicy. Z tego, co mogę się domyślić, to Zachód
nie powinien nas zdradzać z wdzięczności za naszą
wierność wynikającą właśnie z „przynależności do Zachodu”. My nie zdradzamy, jesteśmy ulegli, gotowi w pełni podporządkować się oczekiwaniom i spełnić każde życzenie. To nasz obowiązek jako prawdziwych Europejczyków, oczywiście zachodnich.
Europejska część owego Zachodu nieopatrznie wplątała się w konflikt z Rosją w obronie ukraińskiej kleptokracji i nie umie wyjść z tej matni. Nie stać jej na dalsze finansowanie tej wojny, na zbrojenia. A to wszystko jest konsekwencją fiaska polityki „odstraszania Rosji”. Korzystając z tej okazji, najważniejsze państwo Zachodu (USA) chce podporządkować sobie swój autonomizujący protektorat dzięki straszakowi w postaci zapowiedzi resetu w stosunkach z Rosją. Czy to już zdrada?