Król Maciuś Pierwszy

Opis

Każdy dorosły był kiedyś małym dzieckiem, a każde dziecko chciało być dorosłym. Jednak w tej opowieści wszystko wydarzyło się bardzo szybko, a mały Maciuś nie spodziewał się, że naprawdę będzie musiał sam stawić czoła obowiązkom króla. Szacowny władca – ojciec Maciusia ciężko zachorował, wielu lekarzy głowiło się nad opracowaniem lekarstwa. Ich wysiłki jednak nie przyniosły rezultatu, a następcą tronu został jego mały synek. Rządzenie krajem to nie jest prosta sprawa, szczególnie dla chłopca, który nie potrafi pisać, ani rachować, nie umie geografii, ani gramatyki, a tym bardziej nie zna się na polityce i – co gorsza, takiego małego króla nikt nie będzie się bał. Niestety nie było wyjścia i tak, władzę nad krajem objął Król Maciuś Pierwszy. Jego rządy okazały się sprawiedliwe i szlachetne, praworządne i demokratyczne. Jako władca musi się jednak zmierzyć z oszustwem, intrygami, kłamstwem, zdradą i wojną. Czy mu się uda? Posłuchaj opowieści o małym chłopcu, który chciał uszczęśliwić wszystkie dzieci, a musiał zmierzyć się z nie lada zadaniem – wydorośleć. Wzruszająca opowieść dla dzieci i dorosłych, autorstwa Janusza Korczaka, w doskonałym wykonaniu Romana Felczyńskiego. Janusz Korczak (1878-1942) – nietuzinkowy człowiek, lekarz, pedagog, wychowawca, publicysta, pisarz. Człowiek wielu pasji: działacz społeczny, teoretyk i praktyk wychowania, twórca oryginalnego systemu pracy z dziećmi, opartego na partnerstwie, samorządnych procedurach i instytucjach oraz pobudzaniu samowychowania. Badacz świata dzieci. Był pionierem działań w dziedzinie diagnozowania wychowawczego oraz prekursorem działań na rzecz praw dziecka-człowieka. W 1926 zainicjował pierwsze pismo redagowane w większości przez dzieci – „Mały Przegląd”. Wzór do naśladowania dla wielu pedagogów i nauczycieli. Zginął razem ze swoimi wychowankami w obozie w Treblince podczas II wojny światowej. „Dziecko ma prawo być sobą. Ma prawo do popełniania błędów. Ma prawo do posiadania własnego zdania. Ma prawo do szacunku. Nie ma dzieci – są ludzie.” J.Korczak