Wizualny PR. Siła obrazów w komunikacji organizacji

Opis

Monografia ta jest spójnym, choć interdyscyplinarnym opisem uwarunkowań i funkcji obrazów w komunikacji współczesnych organizacji. Badania i analizy teoretyczne wprowadzają czytelnika w świat narzędzi komunikacji wynikających z doświadczeń przekazów wizualnych m.in. infografik, fotografii w mediach społecznościowych, filmów promocyjnych YouTube, animacji, wystaw muzealnych etc. Pozycja zawiera teoretyczne wprowadzenie do wizualnego PR, opisuje jego siłę w kształtowaniu postaw odbiorców. To również praktyczne studium przypadku, które może stanowić inspirację dla praktyków zarządzania organizacją.

Współczesne organizacje, funkcjonując w zmiennym i niezwykle konkurencyjnym otoczeniu rynkowym, korzystając z public relations (PR) jako z narzędzia zarządzania komunikacją. Porozumiewanie się instytucji z publicznościami, a zwłaszcza konsumentami dóbr lub usług, jest kluczem do trwania, odnoszenia korzyści i rozwoju instytucji. W zgodzie z interesem instytucji, ale także w celu realizacji interesów społecznych – uwzględniając oczekiwania i charakterystykę odbiorców komunikatów, którzy dzisiaj oczekują obrazu, nie tekstu – budowane są przekazy oraz wykorzystuje się liczne media do ich rozpowszechniania.

PR-owcy rytulnie i powtarzalnie kreują „zdarzenia wizualne”, celowe, komercyjne, angażujące i eskapistyczne, choć generowane dla wspólnot, nie jednostek, kontakty z przedmiotami i obiektami patrzenia. Są kreowane w interesie organizacji, często oparte na kompleksie mediów, mającym stymulować doświadczenia odbiorcze publiczności.

Autorka w swych analizach opiera się na obszernej literaturze zarówno z dziedziny komunikacji wizerunkowej, jak komunikacji wizualnej w ogóle, jak wreszcie refleksji nad specyfiką współczesnej, zmediatyzowanej kultury konsumpcyjnej. Wykazuje się w swej książce umiejętnością atrakcyjnego i logicznego łączenia rozmaitych teorii i ujęć w celu wytworzenia nowej jakości intelektualnej. Pokazuje, że można o public relations myśleć w sposób twórczy i otwarty na zastosowania różnych paradygmatów naukowych (Z recenzji prof. Małgorzaty Lisowskiej-Magdziarz).

Książka jest unikatową na polskim rynku próbą całościowego określenia komunikacji wizualnej z punktu widzenia public relations. Autorka dokonała niezwykle rozległej kwerendy literaturowej, udowadniając nie tylko bogatą erudycję, ale dogłębną znajomość tematu i biegłość w poruszaniu się w niezwykle rozległych obszarach zagadnienia. Olbrzymią zaletą książki jest jej aktualność (Z recenzji prof. Jacka Trębeckiego).